ديني يا يك يا چند نام رسمي به دست آورد. هر يك از اين اسامي، ممكن است به خاطر تابوهاي1 گوناگوني تغيير يابد. او پس از مرگ ممكن است داراي نام بعد از مرگي شود، و اين نام نيز امكان دارد تغيير كند. در جريان اين تشويش، نخستين عزم من، پيروي از تداول بوده، و عزم دوم به كار بردن نامي كه كمتر دستخوش ابهام باشد.
نياز به ذكر آن نيست كه بسياري -- و اگر نه همهٴ -- اين نامهاي پياپي در فهرست آمده و به نام اصلي ارجاع شده است.
يا. لغزشهاي اين اثر و تصحيح آنها
بسا اين نكته روشن باشد كه احتمال خطا، كه هرگز صفر نيست، در صورت يكساني عوامل ديگر، با توسعهٴ زمينهٴ مطالعات شخص افزايش مييابد. حتي محتمل است كه اين افزايش بسي سريعتر از توسعهٴ دامنهٴ مطالعات افزايش يابد، مثلاً به اندازهٴ مجذور آن. از آنجا كه زمينهٴ مطالعات من بسيار وسيع است، ولو اين كه احتمال نسبي كوچك باشد، مجموع احتمالات خطا بايد بزرگ بوده باشد.
از اين رو، عليرغم هر احتياطي، احتمالاً اين كتاب داراي خطاهاي فراواني است. محقق، پس از آن كه وظيفهٴ خويش را انجام داد، بايد با فروتني اين واقعيت را بپذيرد كه ((انسان جايزالخطاست)). اگر نميتوانيم از خطاهاي بسيار برحذر باشيم، دست كم ميتوانيم براي جبران آنها و تصحيح اشتباهاتمان بكوشيم. من اين كار را به وسيلهٴ
ايسيس با مسرت انجام خواهم داد.
هر خطايي كه نشان داده شود (البته آنچه فاحش يا باطل باشد) در كتابشناسي انتقادي
ايسيس، همراه با اطلاعات چاپ نشده در اين زمينه، منتشر خواهد شد. از اين رو، محققي كه اختصاصاً به سدهٴ يازدهم علاقهمند است، در فقرات مختص به آن قرن، تأليفات جديد و تصحيحات لازم را دربارهٴ مقدمه من خواهد يافت. آخرين كتابشناسي انتقادي كه من خود توانستهام در تدوين اين مجلد از آن استفاده كنم، كتابشناسي هجدهم بوده است (ايسيس، ج 8، ص 526 - 667، سال 1926). از اين رو طالباني كه از اين كتاب استفاده ميكنند تكملههاي متناوبي براي آن در كتابشناسي انتقادي
ايسيس از شمارهٴ 19 به بعد (پايان ج 8) خواهند يافت. بنابراين، داشتن اطلاعات امروزي دربارهٴ هر موضوعي نسبتاً آسان خواهد بود.
اطمينان دارم كه اين روش براي بسياري از خوانندگان محقق سودمند خواهد بود، و بدين وسيله آمادگي بيشتري خواهند داشت تا مؤلف را به خاطر اشتباهات فراوانش معذور دارند.